Arrivederci Roma

Het is even geleden dat ik via dit blog iets van mezelf heb laten horen. De laatste weken ben ik veelal buiten Rome geweest en heb ik kunnen genieten van al het moois wat Italië buiten Rome nog meer te bieden heeft en dat is veel!! Venetië, Portonova, Monti Sibillini, Castellucio, Tivilo en Pisa ieder even schitterend in zijn eigen vorm en een ieder heeft waardevolle herinneringen opgeleverd. Maar voor nu is het goed om even met de deur in huis te vallen……. ik kom terug naar Nederland. Mijn tijd in Rome is klaar.

De afgelopen periode is steeds vaker de gedachte de kop op gestoken wat ik verder wil in de toekomst. Ik merkte dat ik vast zat in een soort van grijs gebied waarin ik niet goed kon verwoorden waar ik heen wilde. Ik was dwalend in mijn eigen gedachtes en gevoelens en van enige concreetheid was geen sprake. Het nemen van het besluit om naar Nederland terug te keren voelt goed. Niet omdat ik Rome graag wil verlaten maar het nemen van het besluit biedt mogelijkheden en kansen voor de toekomst. De afgelopen zes maanden hebben geheel in het teken gestaan van mijn eigen ontwikkeling en leerproces als persoon. Ik ben gegroeid en weet beter te verwoorden wie ik ben en wat voor mij belangrijk is. Ik heb helderder voor ogen wat mij als mens gelukkig(er) maakt. En dat is onder andere dat ik omgeven wil zijn door de mensen die ik lief heb. Meer in de buurt zijn, meer betrokken zijn bij hun leven en meer voor hun kunnen betekenen. Het geluk van mijn ‘harde kern’ is van invloed op mijn geluk. Ik ben een sociaal mens, geen einzelgänger, ik wil delen met mensen.

Maar ik heb ook helderder voor ogen wat ik als professional zou willen. En dat is deels toch het sociale vak. Daar waar ik tegenaan heb geschopt bij de Raad voor de Kinderbescherming blijkt toch hetgeen te zijn wat mijn passie is. Ik wil me nuttig voelen, nuttig door middel van het helpen van mensen, nuttig door middel van actief bezig zijn. Maar ook wil ik nieuw ontdekte passies verder uitdiepen. Door het schrijven van dit blog, maar ook teksten die ik niet gepubliceerd heb ben ik er achter gekomen dat ik het ‘schrijven’ meer wil beheersen. Het volgen van een opleiding of cursus is dan ook zeker wat op de bucketlist bijgeschreven wordt.

De maanden in Rome hebben me ontzettend veel mooie herinneringen, ervaringen en liefdevolle vriendschappen opgeleverd. Het heeft me nog meer een dankbaar mens gemaakt. Dat pakt niemand mij meer af. Rome is mijn (tweede) thuis. Ik voel me een bevoorrecht mens dat ik twee plekken op deze wereld ‘mijn thuis’ kan noemen. Een plek waar je tot jezelf komt, een plek waar je jezelf kan zijn, een plek waar je de beste versie van jezelf kan laten zien. Een plek waar ik zeker nog heel vaak en met heel veel liefde zal terugkeren. En zoals vaker gezegd, Say yes to new adventures….. waar ze op de wereld ook liggen….. En die van mij liggen in Nederland en ik heb er heel veel zin in!! Voor nu is het dus  zoals Dean Martin ooit zong….

Arrivederci, Roma Goodbye, goodbye to Rome

City of a million moonlit faces City of a million warm embraces Where I found the one of all the faces Far from home

Arrivederci, Roma It’s time for us to part

Save the wedding bells for my returnin’ Keep my lover’s arms outstretched and yearnin’ Please be sure the flame of love keeps burnin’ In her heart

Arrivederci, Roma It’s time for us to part

Save the wedding bells for my returnin’ Keep my lover’s arms outstretched and yearnin’ Please be sure the flame of love keeps burnin’ In her heart

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s