Tour de France

Een van de vele voordelen van mijn tijd in Rome is dat ik mijn tijd geheel zelf kan invullen. Bijna geen verplichtingen van werkgevers die mij dagelijks of wekelijks binden aan verantwoordelijkheden. Dit brengt met zich mee dat ik af en toe leuke, spontane verrassingen kan plannen. Dus naast het gegeven dat ik dagelijks geniet van mijn avontuur brengt dit ook nog eens met zich mee dat ik mensen die ik lief heb kan verrassen. En de verrassing was nu voor mijn moeder!

In Italië wordt ook op de tweede zondag in mei Moederdag gevierd. En moeders zijn in Italië de belangrijkste pijlers van de familie. Het is niet voor niets dat Italiaanse mannen echte moederskindjes worden genoemd. Achter hun pantser van een macho man en charmeur gaat vaak een klein jongetje schuil die zijn moeder het belangrijkste vindt. En hoewel er verschillende economische en financiële redenen te bedenken zijn dat Italiaanse kinderen zo lang thuis blijven wonen kan ik mij ook niet aan de indruk onttrekken dat de liefde voor de moeder en het gegeven dat alles dan voor je geregeld wordt hierin ook een grote rol speelt. Maar oké ik dwaal af, doordat ik zowel Moederdag als de verjaardag van mijn moeder heb moeten missen dit jaar besloten mijn vader en ik om een klein plannetje te smeden om haar te verrassen. Na een korte brainstorm sessie met pap besloten we mam te verrassen in Frankrijk. Gedurende de vakantie van mijn ouders zou ik een verrassingsbezoek aan La Romieu brengen.

En zo begon mijn tripje op 19 mei richting Bordeaux, La France. Ergens kriebelde bij mij het gevoel dat er bij mam in de afgelopen periode wel een vermoeden was gaan groeien, dit gezien de veelheid aan vragen of ik het toch niet leuk vond om nog even bij hen in Frankrijk langs te komen. Zittend in het vliegtuig en het Italiaanse landschap over te zien gaan in een bijna azuurblauwe zee met in de verte het vaste land van Frankrijk speelden bij mij de zenuwen op. Zal ze het wel leuk vinden, schrikt ze niet te erg??

En na een kleine twee uur vanaf het vliegveld in Bordeaux in mijn gehuurde grijze FIAT 500 door Frankrijk te hebben gereden kwam ik aan in La Romieu. Het kleine dorpje die door de jarenlange vakanties toch is gaan aanvoelen als een extra (t)huis. (Al rijdend besefte ik mij dat ik op mij op verschillende plekken in Europa echt thuis voel en dat al deze plekken met de letters RO beginnen). Ondertussen kreeg ik bericht dat een niets vermoedende moeder  op het terras op mij zat te wachten. Het terras oplopend werd mijn aanwezigheid direct opgemerkt en klonk er een kort gegil met de woorden ‘nee toch ja toch’ en ‘oohhh help’. Dit gepaard met wat tranen, oftewel de verrassing was met vlag en wimpel geslaagd. Of zoals ze in Frankrijk zouden zeggen; FORMIDABLE!!

Wat volgde waren een paar dagen zoals het dorpje La Romieu zelf ook is, heel rustig en ontspannen. Beetje mijmeren over al de dingen die we hier hebben meegemaakt, bijpraten met de schare mensen die hier ook alweer jaren komen, marktje bezoeken en lekker eten. Na een viertal dagen was het echter al weer tijd om terug te gaan naar Rome. Wegrijdend van de camping besefte ik mij nogmaals in hoeveel luxe ik deze maanden al leef. Ik woon in één van de mooiste steden van de wereld, kan die schoonheid met veel mensen in Rome delen maar kan dit ook delen met de mensen die ik lief heb op plekken die voor hen belangrijk zijn.

Advertenties

Scoprire di più

IMG_6704 (Edited)De maand mei is aangebroken wat inhoudt dat ik alweer ruim vier maanden in Rome ben. Volgens mij val ik in herhaling als ik zeg dat de tijd echt vliegt. Ik ben naar Rome gegaan omdat ik mijzelf de tijd wilde gunnen om te zoeken naar nieuwe wegen in het leven. Weg van gebaande wegen en proberen om de rust te vinden om achterover te ‘hangen’ en dan te zien wat erop je af komt. Nieuwe wegen zoeken, dingen uit proberen, keuzes maken en bedenken wat ik nodig heb. En met zoveel, wordt dan soms ook extra duidelijk wat je juist niet wilt. En dat is ook prima want dan wordt het vanzelf duidelijker wat je wel wilt. Zo langzamerhand worden dingen voor mij duidelijker maar ben ik terughoudend om dat te delen met velen. Ervaring leert me namelijk dat ik er volgende maand ineens heel anders over kan denken. Misschien heeft dat te maken met de ruimte in het hoofd en het gegeven dat gedachten alle kanten van mijn hersenpannetje aan het ontdekken zijn.

Veelal krijg ik de vraag of het nou wel echt goed met mij gaat. Om alle onzekerheden hierover uit de weg te helpen, JA het gaat goed met mij. Een paar keer per week moet ik mijzelf nog altijd in mijn arm knijpen om te beseffen wat voor groot goed het is dat ik dit kan doen, en dan ook nog in een stad als Rome. Een stad die mij steeds meer van zijn geheimen prijs geeft. Een stad die naast alle grote schatten die je aan de oppervlakte ziet ook ondergronds nog zoveel meer heeft te bieden. Dus ik ben niet alleen bij mijzelf aan het ‘uitdiepen’ wat ik wil maar graaf ook in de geschiedenis van Rome om deze geheimen te ontrafelen.

Terugkomend op de vraag of het goed met mij gaat moet ik ook eerlijk zeggen dat er heus momenten zijn dat ik Nederland mis; familie, vrienden maar ook de nuchterheid, de niet lullen maar poetsen mentaliteit en het gemak van dingen omdat alles bekend is. Zo ook van de week nog, een ontsteking in mijn mond heeft me dagen aan mijn bed en bank gekluisterd. Uiteindelijk toch een bezoekje aan het ziekenhuis gebracht. Maar de aardige en lieve Engels sprekende arts kon dan uiteindelijk niet op tegen een Nederlandse sprekende tandarts die ik een paar dagen daarna vond. En wat ben ik blij dat ik haar gevonden heb. Feit is dat het heel fijn is, dat je in tijden van crisis (zo voelde het toch echt voor mij) gewoon je eigen taal kan spreken met de zekerheid dat iemand precies begrijpt wat je bedoeld.

IMG_6450Niemand weet waar ik over een aantal maanden sta, waar ik ben en wat ik dan doe. En dat blijft spannend maar is nog altijd een uitdaging waar ik JA! op zeg.

Baci Baci!!!

 

Festa di Roma

Tegen het einde van de maand april lijkt het wel alsof het seizoen van feestdagen begint in Rome. Ik heb het idee dat ik op dit moment van de ene herdenking naar het volgende feest leef. De start van de festiviteiten lijkt te liggen op 21 april. Zoals in een eerder blog aangegeven viert Rome op deze dag zijn verjaardag.

De festiviteiten rondom de verjaardag van Rome duurden ook dit jaar weer enkele dagen. Traditiegetrouw vond er weer een optocht plaats van uitgedoste Romeinen (verkleed als gladiator) vanaf de via dei Fiori Imperiali langs het Colosseum naar het Circus Maximus. Aldaar vonden ook allerlei spelen plaats en zijn gladiator gevechten nagespeeld. Ik heb mij laten vertellen dat daar ook ‘het’ gevecht van Romulus en Remus (over wie nou uiteindelijk over de stad mocht gaan heersen) is nagespeeld om de Romeinse kinderen kennis te laten maken met de oorsprong van hun stad. Gelijktijdig aan deze datum opent ook de gemeentelijke rozentuin weer zijn hekken. rozentuin-Rome

De rozentuin bevindt zich op het voormalige joodse kerkhof van Rome. Vanaf dat moment kan een ieder in Rome genieten van 1100 verschillende rozen in een speciale tuin die uitzicht biedt op de Palatijn heuvel. De geur van verse rozen is daar bijna overweldigd.

Slechts vier dagen na de verjaardag van Rome vindt er een landelijke feestdag plaats, giorno della liberazione. Italië herdenkt hier zijn vrijheid. Op 25 april 1945 is Italië bevrijd uit de Duitse handen. Met deze ‘bevrijding’ kwam er ook een einde het tijdperk van Mussolini. Eerlijkheidshalve moet wel gezegd worden dat Mussolini maanden eerder van zijn ‘troon’ was gestoten door tegenstanders van zijn strenge regime. Dit ‘einde’ en de bevrijding van de Duitsers waardoor er voor de Italianen een einde kwam aan de Tweede Wereldoorlog wordt hier dus gezamenlijk gevierd. Zoals ook in Nederland wordt er op verschillende plekken in het land stil gestaan bij de oorlog en de verliezen die daar geleden zijn. In Rome vind deze jaarlijkse herdenking plaats op het bordes van het altaar van het vaderland, il Vittoriano.

En slechts een paar dagen later is het 1 mei, la festa del lavoro. De dag van de arbeid is voor de Italianen een heuse feestdag. Voor de oorsprong van dit feest moeten we terug in de tijd. Sinds eind 18de eeuw wordt er in Italië al gestreden voor betere arbeidsrechten. Om hierbij stil te staan wordt deze dag op verschillende manieren gevierd. Enerzijds worden er in de stad demonstraties gehouden en anderzijds vinden er vrolijke festiviteiten plaats, zoals een gratis pop/ rock concert. Dit concert bleek bij mij om de hoek te zijn waarop een bezoekje natuurlijk niet kon uitblijven. Het hele concert deed denken aan een goede festival dag; muziek van veel verschillende artiesten, surprise acts, stands met eten en drank en (onvermijdelijk) dronken mensen aan het einde van de avond.

Na al deze belangrijke datums hebben de Italianen even een kleine maand de tijd om weer bij te komen en zich op te maken voor 2 juni aanstaande. Op deze dag vindt la Festa della Repubblica plaats. De dag dat Italië in 1946 een republiek werd, maar ook de dag dat de verdeeldheid tussen Noord en Zuid Italië duidelijk werd. Want slechts 56% stemde voor een republiek, het resterende percentage had graag een monarchie gebleven. De uitslag maakte in ieder geval een einde aan een relatieve korte periode van een koninkrijk. Italië heeft slechts vier koningen gekend in een periode van nog geen negentig jaar. Met dit referendum werd er nog een historisch feit op de kaart gezet, het was namelijk de eerste verkiezing waarbij vrouwen ook hun stem mochten uitbrengen. Om deze dag te vieren zal er een militaire parade plaatsvinden op de via dei Fori Imperiali, de weg die eerder in het begin van de 19de eeuw op last van Mussolini is aangelegd en het belangrijke historische hart van de stad kruist. En ik zal aan de zijlijn staan om alles te bewonderen….