Mangiare

Eén van de voordelen van het wonen in Rome is natuurlijk het kunnen genieten van het heerlijke eten en drinken. En dat begint al bij de ochtend. Een goede start van de dag begint voor de Italiaan in een koffie barretje. Aldaar haalt men een cappuccino met een kleine dolci, oftewel een croissantje naturel of gevuld met jam, crème of chocolade. Maar met het schrijven van deze eerste zinnen stuit ik al op weerstand bij mezelf….. wanneer je deze woorden in het Nederlands uitspreekt (mogelijk gepaard met mijn ietwat Rotterdamse tongval zo nu en dan) klinkt het allemaal een stuk minder lekker. Dus we beginnen opnieuw, de dag in Rome wordt gestart met een cappuccino con cornetto semplice, marmelade, crema o cioccolato. (klinkt beter toch?). Na het nuttigen van de prima colazione kan er gestart worden met de (werk)dag. In ieder geval totdat de lunch (pranzo) zich weer aanbiedt. En met de komst van de lunch of het diner zijn de keuzes eindeloos. Pizza, pasta, risotto enz.

In de afgelopen eeuwen hebben de Romeinen hun eigen specialiteiten op de kaart gezet. Te denken aan de pasta all’amatriciana (pasta met wangspek van het varken), pasta cacio e pepe (pasta met pecoroni kaas en zwarte peper) of pasta carbonara (bij een ieder wel bekend maar dan zonder het gebruik van room). Van deze gerechten gaat het verhaal dat ze hun oorsprong kennen in Rome maar dat is voor veel gerechten echter niet waar. Bijvoorbeeld de pasta all’amatriciana kent zijn oorsprong uit een plaatsje genaamd Amatrice, een klein plaatsje niet ver van Rome. En wat te denken van de pizza, Het zijn vooral de Napolitanen die de eer opeisen dat zij de pizza hebben uitgevonden. Er kan met een vrij grote zekerheid gezegd worden dat de pizza Margherita vernoemd is naar de vrouw van de tweede koning van Italië, koningin Margherita. Toen koning Umberto I met zijn vrouw Margherita op reis was in Napels was daar een pizza bakker die voor de koningin een pizza wilde maken. Hij bakte er drie waarvan één in de kleuren van de Italiaanse vlag. Oftewel tomatensaus (rood), mozzarella (wit) en blaadjes met basilicum (groen). Koningin Margherita vond deze pizza het lekkerst waarna deze naar haar is vernoemd!

Genoeg keuze dus voor een goede lunch of een diner. Let wel, in Nederland zijn we gewend om, wanneer we uit eten gaan, te wachten met eten voordat iedereen zijn bord voor zijn neus heeft. In Italië kent men echter het gezegde ‘la pasta non aspetta’. Pasta wacht niet. De pasta wordt geserveerd op het moment dat de kok vindt dat de past het beste is. Wachten totdat iedereen aan tafel ook een gerecht voor zich heeft levert niet alleen koud eten op maar zeker ook een teleurgestelde en mogelijk een kok die zich gekrenkt voelt. En dan afsluitend aan het diner drinkt een echte Italiaan een klein likeurtje om de spijsvertering op gang te helpen. Blijkbaar erg belangrijk voor de Italianen. Dus drink de limoncello die je hier en daar aangeboden krijgt maar gewoon op anders heb je ‘de Italiaan’ straks tot tweemaal toe gekrenkt.

Samenvattend kan je zeggen dat elke maaltijd voor de Italiaan belangrijk is. Wanneer de Italiaan niet eet praat hij hoogst waarschijnlijk wel over eten. Zo mangiare, mangiare…. buon appetito!!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s