San Valentino, liefde in Rome

De dag van de liefde blijkt zijn oorsprong te hebben in Rome. Dat wist ik niet en eerlijk gezegd verbaasde mij dat omdat ik het nogal een commercieel feestje vind. Maar eigenlijk moet ik helemaal niet verbaasd zijn dat de oorsprong van deze dag ook in Rome ligt. Het spreekwoord luidt, alle wegen leiden naar Rome maar voor mij gaat het er steeds meer op lijken dat de wegen in Rome pas beginnen en vanaf hier verder gaan of op zich zelf gaan staan. En wanneer je Roma achterste voren leest staat er Amor, Italiaans voor liefde!!

Roma Amor

Maar oké terug naar de dag van de liefde….. de Romeinen herdenken op 14 februari San Valentino. Over de oorsprong van deze gedenkdag gaan verschillende verhalen (legendes). Waar alle verhalen het over eens zijn is dat er in 270 na Christus een priester leefde met de naam San Valentino. Eén legende vertelt het verhaal van San Valentino als de priester die verliefde stelletjes in het geheim in het echt verbond. Waarom in het geheim zal je je afvragen. In de periode van de derde eeuw leefde keizer Claudius II, hij voerde een strijd om zijn Romeinse Rijk te behouden. Om dat te bewerkstelligen was het wettelijk vastgelegd dat soldaten niet mochten trouwen. Ongehuwde mannen in het leger waren volgens keizer Claudius II eerder bereid te sterven indien zij geen vrouw hadden en hun leven alleen in het teken van het Romeinse leger stond. San Valentino brak dus met deze wet en heeft waarschijnlijk menig verliefd stel in het echt verbonden.

Omdat San Valentino, nadat hij was opgepakt, zich niet wilde bekeren naar het Romeinse, heidense, geloof is hij ter dood veroordeeld. Zoals goed gebruik in die tijd is hij eerst gemarteld nadat hij is onthoofd. Vlak voor zijn onthoofding zou San Valentino nog een briefje hebben achtergelaten, ‘van je valentijn’. Andere verhalen maken van San Valentino meer een barmhartige die mensen kon genezen. Zo zou hij voor zijn dood niet een briefje hebben achter gelaten maar een blind meisje weer haar zicht terug hebben gegeven. Hoe het ook zij, San Valentino stond voor liefde daar zijn alle verhalen het over eens. Het heeft tot de vijfde eeuw geduurd voordat 14 februari als heilige naamdag van San Valentino is benoemd.

Vele hebben aan mij gevraagd of ik voor de liefde voor een Italiaanse man naar Rome wilde verhuizen. Deze vraag krijg ik trouwens nog steeds best vaak. Om een ieder gelijk uit deze ‘Italiaanse droom’ te helpen het antwoord is nee. De afgelopen weken heb ik hierover met Nederlandse meiden, die zich ook in Rome gevestigd hebben, gesproken. Onze conclusie neigt toch naar het gegeven dat veel Italiaanse mannen ons ‘noordelijke’ temparement en vooral onze zelfstandigheid wat bedreigend vinden. Wij hebben toch vaak de dingen goed voor elkaar, oftewel fijne vrienden, een baan die we leuk vinden, goed salaris, eigen woning ed. Bij mijn afscheid van de Raad voor de Kinderbescherming heb ik het boekje ‘Italiaanse mannen’ geschreven door Pauline Valkenet gekregen. Dit moet ons, Nederlandse schones, een inkijkje geven in de vooroordelen dat de Italiaanse man slechts een macho, moederskindje en meester minnaar is. Dus misschien moet ik om de Italiaanse man echt te begrijpen dit boekje snel maar eens gaan uitpluizen en wie weet waar en met wie ik dan volgend jaar San Valentino vier………

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s